Υπακοή ζητάνε όλοι: οι γονείς από τα παιδιά τους, οι δάσκαλοι από τους μαθητές, οι εργοδότες από τους εργαζόμενους.
Η Υπακοή δεν είναι τυχαία. Είναι η βασική οδός στην ζωή μας. Έχει θεσπιστεί από τον ίδιο τον Θεό. Γι' αυτό και είναι τόσο ιερή και ο ρόλος της τόσο σπουδαίος στην ζωή.
Αλλά πότε και πώς θα κάνουμε υπακοή; Παντού και πάντα;
Ο γέροντας Μακάριος από την μονή Αγίου Παντελεήμονος Κηπουπόλεως μας έλεγε:
"Μόνο στους αιρετικούς και στις ανήθικες προτάσεις δεν θα κάνετε υπακοή"
Και τότε μας είχε αναφέρει μία ιστορία με έναν μοναχό που, από δικό του θέλημα πήγε να ψαρέψει, παρά την αντίθετη εντολή του Γέροντά του.
Τότε, καθώς ψάρευε, ένα τεράστιο ψάρι βγήκε και τον άρπαξε και κανείς δεν τον ξανάδε.
Η παρακάτω ιστορία μου θυμίζει αρκετά εκείνη την πρώτη και μας δείχνει παραδειγματικά πόσο η υπακοή σώζει και υπερτερεί και αυτής της προσευχής.
Την διηγήθηκε ο Γέροντας Εφραίμ ο Κατουνακιώτης.
Σκήτη Αγίας Άννης, Άγιον Όρος

Εις την Αγία Άννα, ζούσε ένας Γέροντας με τον υποτακτικό του, ο οποίος έκανε συχνά παρακοές. Ήτανε παραμονή μιας εορτής της Παναγίας.
«Γέροντα», λέει ο υποτακτικός, «θα πάω να ψαρέψω κανένα ψάρι, διότι της Παναγίας εορτή είναι αύριο. Τι θα φάμε;» «Παιδί μου», του λέει ο Γέροντας,
«εδώ οι γείτονές μας ψαράδες είναι. Ώρες ψάρευαν και δεν πιάσανε ψάρια. Αν ήθελε η Παναγία να τρώγαμε ψάρια, θα έπιαναν, θα έφερναν και σε μας.
Να μην πας για ψάρεμα». «Όχι, Γέροντα», ξαναλέει ο υποτακτικός, «εγώ θα πάω να ψαρέψω». «Μην πηγαίνεις», επαναλαμβάνει ο Γέροντας. «Όχι, θα πάω», λέει ο υποτακτικός και φεύγει...